Kang's profileแกง's space ~!!PhotosBlogListsMore Tools Help

แกง's space ~!!

เข้ามาทำไมเนี่ยะเธอ... คิดดีๆก่อนอ่าน

Kang Junlakarin

Occupation
Location
Interests
Photo 1 of 1
November 06

กี ฬา สี (1)

เย่ ! กีฬาสีวันที่ 1
กีฬาสีครั้งแรกของเราที่ชลชาย
เนื่องจากว่าเป็นกรรมการนักเรียนก็เลยไม่ได้เดินขบวน หรือขึ้นแสตนด์
วันแรกนี่กรรมการนักเรียนนั้นแสนจะว่าง ว่าง ว่าง ว่าง หลังจากประชุมกับอาจารย์ตอนเช้าเรื่องงานพรุ่งนี้เสร็จ
(ทำหน้าที่ บันทึกสถิติ คิดว่าคงไม่เหนื่อยมาก แต่น่าจะร้อนแฮะ เพราะต้องคอยดูกรีฑากลางแดดเลยอ่านะ)
ก็ไม่รู้จะไปไหน... สุดท้ายก็ไปจบที่ 438 ห้องที่ไปทำงานกับ 6/13 ตั้งแต่วันจันทร์
ไปช่วยพี่ๆเค้าทำตัวมาสคอตเอาไว้ตั้งโชว์ หรือเอาไปเข้าขบวนก้อได้แล้วแต่พี่เค้าแหละ เด๋วจะถ่ายรูปมาแปะไว้
ทำงานก็เริ่มตั้งแต่ทำโครงวันจันทร์ อังคาร พุธเริ่มแปะกระดาษหนังสือพิม แล้ววันนี้ก็มาแปะกระดาษจนเสร็จแล้วก็ทาสีแดงแปร๊ดด
ทำงานหลายวัน เหนื่อย เมื่อย ได้แผล(เพราะลวด) เลอะเทอะเสื้อผ้า(เพราะสีทาบ้าน)
แต่ก็ไม่รู้ทำไม รู้สึกว่ามันสนุกมาก รู้สึกว่ายังไม่อยากให้งานหมด พยายามมองหาอะไรทำ แต่ก็ไม่มีแล้วแหละ
มีความสุขที่ได้ทำงานร่วมกับพี่ๆหลายคน แล้วก็ยิ้มด้วย
มีความสุขที่ได้เห็นความคืบหน้าของงาน
มีความสุขที่ได้ช่วยกันแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างทำงาน
มีความสุขที่เห็นงานเสร็จสมบูรณ์
ค้นพบว่าตัวเองชอบงานกิจกรรมแบบนี้ เหอๆๆๆ

พรุ่งนี้เป็นยังไงจะมาอัพใหม่..ต้องตื่นเช้าอีกหน่อยจะได้ไปก่อน 7โมงครึ่ง
หลั่นล้า !! เต็มที่กับชีวิต !!


September 01

Cloud theory : Chapter 1

จะสุข จะเศร้า ขึ้นอยู่กับคำพูดของเขาแค่คำเดียว...
ควบคุมไม่ได้ ทั้งๆที่เป็นความรู้สึกของเราแท้ๆ
ทรมาน...


May 21

งี่เง่าว่ะเรา เหอๆๆ

ฮ่าๆๆ สรุปแล้ว
เรื่องมันก็ไม่มีอะไร
เราก็ตีตนไปก่อนไข้เอง
สุดท้ายก็ไม่มีอะไร มันก็แค่เรื่องเข้าใจผิด
สบายใจแล้วแหละ..

ก็จะจำไว้ ว่าถ้าเกิดมีอะไร ต้องเคลียร์ให้ชัด
ถ้าเก็บไว้คนเดียว สุดท้ายก็ไม่ได้อะไร
มันอาจจะเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด (แบบนี้) ก็ได้อ่าเน๊าะ

May 19

สงบอารมณ์นิดก่อน

ตอนอาบน้ำเมื่อกี้ก็คิดไปคิดมาเรื่องของentryที่แล้ว
วนไปวนมา ก็คิดได้ว่าควรจะใจเย็นก่อนดีกว่า
คิดดูดีๆก่อนว่า ควรจะทำอะไร
ก็เลยตัดสินใจว่าควรจะถามให้ดีก่อน
แล้วค่อยตัดสินทีหลัง

สงบลงได้เยอะแล้ว
แต่จะไม่editentryที่แล้วนะ
อยากเก็บไว้อ่านเอง


So confuse

เคยคิดกันมั้ย
ระหว่างรับรู้ความจริงที่ทำร้ายจิตใจเรา หรือไม่ต้องรู้อะไรเลยตลอดไป
จะเลือกอะไร
วันนี้เราลองเลือกที่จะหา ทั้งๆที่รู้ว่าถ้าเจอขึ้นมาจริงๆ มันจะเป็นยังไง
อยากจะด่าตัวเอง ว่างมากหรือไงห๊ะ มาตามดูhi5 ดูเมลชาวบ้านเค้า
จนสุดท้าย คนที่เจ็บคือใคร ตัวเราเองไง
แล้วมันได้อะไรมามั่งมั้ย ทำไมโง่อย่างนี้นะ..
แต่ อย่างน้อยมันก็ทำให้เราได้รู้ใช่มั้ยล่ะ ดีกว่าไม่เคยรับรู้อะไรเลย

แล้วเป็นไงล่ะ สุดท้ายก็สับสนอยู่คนเดียว
ตกลงแล้ว อะไรคือความจริงกันแน่นะ
ที่เธอบอกกันมา มันมีความจริงอยู่ตรงไหนหรอ อะไรบ้างล่ะที่จริง
หรือว่าสุดท้ายทุกอย่างมันก็แค่คำโกหก หลอกลวง
ตอแหล !
โกหก หลอกลวง

 เธอไม่เคยมีความจริงให้กันเลยซะมากกว่า

คนรอบข้างคนอื่นล่ะ เอาแต่เสแสร้งกันใช่มั้ย
รู้สึกเหมือนตัวเองโง่มากๆ คงจะโง่จริงๆนั่นแหละ
แค่อะไรจริง อะไรไม่จริง ยังแยกไม่ได้เลย
โดนหลอก แล้วก็เชื่อใจ โดนหลอกอีก ก็ยังเชื่อใจ
สุดท้ายมันก็วนอยู่อย่างนี้
แล้วคนที่เจ็บปวดไม่มีใครหรอก นอกจากตัวเราเอง
ร้องไห้เท่าไหร่มันก็ไม่ช่วยอะไร

จะถามหาความจริงจากเธอไปเพื่ออะไร
เดินไปหาเธอ ร้องไห้ แล้วตะโกนใส่หน้าว่า
"บอกมานะ นี่มันเรื่องอะไรกัน ความจริงคืออะไรกันแน่ อธิบายมานะ" งั้นหรอ?
แล้วยังไงต่อ..
รอฟังคำโกหกของเธอ แล้วก็เชื่ออีกใช่มั้ย
ก็คงใช่ เพราะชั้นไม่มีทางอื่นแล้วนี่ ชั้นมันโง่นี่นา ใช่มั้ยล่ะ

สุดท้าย มันก็แค่ เสแสร้ง
 

Windows Media Player

There are no music lists on this space.